Hook

Their other posts in the index, biggest breakout first.
สิ่งทีอยากบอกตัวเองในวัย 18 "Perfectionist" ถ้า ย้อนเวลา กลับไปได้นะ เราจะบอกตัวเองตอนอายุ 18 ในฐานะคนทีเป็น Perfectionist คลิปนี้ตั้งใจอยากส่งให้ถึงน้องๆ มหาลัย หรือ first jobber ที่เป็น perfectionist นะคะ ใครไม่ใช่ perfectionist ก็อาจจะข้าม วิดีโอนี้ไปก่อนได้เลยค่ะ 1. ไม่จำเป็นต้อง Perfect หรือเป็นที่ 1 เสมอ เราเป็นคนนึงที่ตั้งเเต่เเรกๆ จะมีความเป็น Perfectionist ทั้งๆ ที่ครอบครัวก็ไม่ได้กดดัน ไม่มีใครบังคับให้เราต้องเป็นที่หนึ่ง หรือไม่มีใครบังคับให้เราต้องได้เกรดดี เเต่เราเเละเป็นคนทีคอยดันตัวเอง เเล้วก็พยายามจะทำให้เพอร์เฟค จนบางทีก็คือมีความเครียดมากเกินไป เเล้วในฐานะทีเรา จนมาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ได้ที่หนึ่งของมหาลัย ได้ที่หนึ่งของคณะทุกปี เราจะบอกว่าการได้ที่ 1 มีข้อเสีย มากกว่าที่เราคิด... And this is why. ถ้า ย้อนเวลา กลับไปได้นะ เราจะบอกตัวเองว่า ไม่จำเป็นต้องได้เกรดดีขนาดนั้น เเล้วก็ไม่จำเป็นต้องได้ที่หนึ่งด้วย Let me explain. ข้อดีของการเป็น Perfectionist เนี่ย พวกเราจะรู้ดีว่างงานเราจะเนี๊ยบ งานเราจะมาตราฐานสูงมากๆ เเล้วเราก็จะไม่ปล่อยผ่านอะไร ง่ายๆ ซึ่งมันอาจจะเป็นข้อดีเพราะว่างานที่ออกมาเราจะตั้งใจทำ เเล้วเราก็จะขยันมาก เพราะว่า เราจะเป็น Perfectionist น่ะ เพราะฉะนั้น Pattern ของคนที่เป็น Perfectionist ก็คือจะเรียนเก่งเเล้วก็ขยัน (ส่วนมากนะค่ะ) เรียนเก่ง ขยัน = เกรดดี เเล้วเกรดเนี่ยเเหละคือตัว validate ชั้นดีเลยของ Perfectionist ที่ทำให้รู้สึกว่าเนี่ย...เราบรรลุเป้าหมายเเล้ว ก็คือการได้เกรดที่ดีที่สุด เเบบถ้าสมมติเกรดมันมี A B C D ก็ต้องได้ "A" อะ ตัวอย่างง่ายๆ อันนึงเนี่ย คือพอได้ B+ มาตัวนึงเหมือนโลกถล่ม!!! อันนี้ "not all" นะคะเเค่ตัวอย่างเฉยๆ จะสั่นสิ่งที่เกิดขึ้นคืออะไร ก็คือเรา ไม่มีภูมิคุ้มกันกับ การเผชิญหน้ากับความล้มเหลวเลย ไม่มีภูมิคุ้มกัน "ความล้มเหลว" ความล้มเหลวในที่นี้ คืออาจจะเป็นเเค่ว่าเราทำงานนั้น ไม่ได้เพอร์เฟค จากได้ A ได้ B+ ได้ B ได้ C ประมาณนี้นะ มันทำให้พอเราออกมาในโลก เเห่งความเปนจริง ก็คือโลกของการทำงานใช่ไหม เราจะปรับตัวยากมากๆ โลกเเห่งความเปนจริง หรือว่าในโลกของการทำงานอะ มันไม่มีเกรด มันไม่มีการให้ ABCD มันก็มีปัจจัยหลายอย่างที่เราควบคุมไม่ได้ เราจะไม่สามารถใช้สมการเดิมได้ ที่ขยัน + Perfectionist + ความพยายาม = เเล้วจะได้เกรดดี เเล้วPerfectionist จะมีสิ่งหนึ่งคือ "กลัวพลาด" ไม่กล้าทำ ไม่กล้าลงมือทำ เพราะว่ากลัวมันไม่เพอร์เฟค มันจะไม่พอสำหรับมาตราฐานเรา บางทีเราก็อาจจะเเบบ ไปก็ไม่เลย?! หรือมันกลายเปน "fear of failure" อย่างตอนนี้นะ เราทำงานมาเกือบครบปีเเล้ว เรารู้สึกว่ายังไงก็ต้องมีวันที่เราพลาด เราไม่สามารถเป็น Perfectionist ได้เเล้ว เเล้วการที่เรา ยึดติดกับตัวตนว่า "เราคือPerfectionist" อะมันจะทำให้เรามีความสุขน้อยลง ซึ่งอย่างที่ 2 ที่ถ้าเราย้อนเวลา กลับไปได้ จะบอกตัวเองว่า 2. เลิกเป็น Perfectionist -> เป็นคนที High standards เเทน คิดว่าชีวิตเราน่าจะเบา เเล้วก็มีความสุขกว่านี้มาก อยากบอกน้องๆ ช่วงอายุ 18-20 กว่าเนี่ยว่า 3. ไปลองล้มเหลวเยอะๆ เพราะว่าการที่ เราล้มเหลว เราลองอะไรใหม่ๆ มันจะสร้างภูมิคุ้มกันให้เราได้เยอะมาก เเล้วเราก็จะเป็นคนที่กล้าทำอะไรใหม่ๆ โดยที่ไม่กลัวว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง เพราะว่าจริงๆ สิ่งที่น่ากลัวกว่า การเป็น Perfectionist ก็คือ คือการเป็นคนกลัวพลาด เพราะกลัวพลาดเนี่ย มันจะทำให้เราเสียโอกาส ในชีวิตไปอีกหลายอย่างมากๆ ใครทีเคยเป็น Perfectionist หรือ Perfectionist ลองมาแชร์ประสบการณ์กันได้นะคะ