On-screen text
The mindsets that
got me out of
₱500,000 debt
02 / 08
Isinulat ko lahat.
Kahit yung maliliit. Kahit yung nakakahiya. Kahit yung
hindi ko pa nasasabi kahit kanino.
Ang utang mo ay nandiyan na kahit hindi mo isulat. Ang
hindi pagsulat ay hindi nagpapalit nito — nagpapahirap lang na labanan.
@ACCOUNTINGWITHCAREN
03 / 08
Hindi na ako utang
para bayaran ang utang.
Dati, SPayLater pambayad sa Atome. Tapos iba naman
pambayad sa SPayLater. Akala ko survival iyon.
Hindi pala. Paglaki lang iyon ng problema, may dagdag
pang interes.
@ACCOUNTINGWITHCAREN
04 / 08
Kinausap ko ang bangko.
Akala ko wala akong karapatan humingi ng tulong dahil
ako naman ang nagkulang.
Pero tinawagan ko. Nag-restructure kami. Bumaba ang
buwanang bayad ko at may katapusan na. Ang hindi ko
lang alam noon: ang tanong lang pala ang kailangan.
@ACCOUNTINGWITHCAREN
05 / 08
Binura ko ang app.
Hindi ako mahina sa disiplina. Ang app lang talaga ang
mas malakas.
Tinanggal ko ang Shopee sa phone ko. Ang mga bagay na
dating nasa cart ko, karamihan hindi ko naman pala
kailangan.
@ACCOUNTINGWITHCAREN
06 / 08
Pinakamaliit muna,
hindi pinakamalaki.
Sabi ng matematika, unahin ang may pinakamataas na
interes. Sabi ng puso ko, kailangan ko ng panalo.
Ang unang utang na natapos ko ay maliit lang. Pero
doon ko unang naramdaman na kaya ko pala.
@ACCOUNTINGWITHCAREN
07 / 08
Kailangan ko ng petsa,
hindi lang pag-asa.
"Balang araw makakaahon din ako" — mabuting
pakinggan, pero walang direksyon.
Noong kinalkula ko kung kailan matatapos ang bawat
isa, may lumabas na buwan. Malayo pa noon. Pero doon
nagbago ang lahat, kasi may pinupuntahan na ako.
@ACCOUNTINGWITHCAREN
08 / 08
KAYA MO YAN, SIS.
Alam mo ba kung kailan
ka magiging debt-free?
Hindi yung "balang araw." Yung buwan mismo.
Ginawa ko ang tool na sumagot niyan noong ako
ang baon sa utang. Link nasa comments.
@ACCOUNTINGWITHCAREN