Post by @okk.is.ok

ถ้าจะออกแบบชุดให้ดู “เป็นไทย” เราจะหยิบอะไรมาใช้? ลายไทย ช้าง สีทอง หรือเอาชุดไทยมาออกแบบใหม่? . แต่พอเห็นภาพเบื้องหลังการออกแบบชุดใน MV SaWaDiKa ของ LISA ที่ Nanist หรือ แนน–หทัยรัตน์ ผู้อยู่เบื้องหลังการวางคอนเซปต์และสไตลิ่งของชุด เผยออกมา จะพบวิธีคิดที่น่าสนใจกว่านั้น เพราะต้นทางของชุดเหล่านี้มีตั้งแต่ ตุ๊กตุ๊ก มวยไทย พระเครื่อง กล้วยไม้ ไปจนถึงไก่ชน แต่แทบไม่มีชุดไหนหยิบของเหล่านั้นมาใช้แบบตรงๆ . สิ่งที่น่าสนใจคือ แทนที่จะถามว่า “จะเอาของไทยอะไรมาใส่บนชุด?” วิธีคิดกลับเหมือนมองให้ลึกลงไปว่า “อะไรคือสิ่งที่ทำให้เราจำของสิ่งนั้นได้?” แล้วค่อยหยิบแก่นตรงนั้นมาออกแบบใหม่ โดยไม่จำเป็นต้องยกต้นฉบับมาใช้แบบตรงๆ ทื่อๆ ซึ่งผมว่าคิดมาดีอยู่อย่างน้อย 3 อย่าง . . 1. ชุดตุ๊กตุ๊ก — ไม่ต้องเหมือนตุ๊กตุ๊ก ก็ทำให้เรานึกถึงตุ๊กตุ๊กได้ . ลองนึกถึง ชุดสีฟ้าอมเขียวเมทัลลิกที่ LISA ใส่กับวิกผมสีฟ้า ในฉากที่มีตุ๊กตุ๊กอยู่ด้านหลัง ตัวชุดเป็นเสื้อครอปผิวมันวาว มีช่องเปิดบริเวณลำตัว และชิ้นบริเวณสะโพกที่เรืองแสงออกมา . ถ้าจะทำชุดจากตุ๊กตุ๊กแบบตรงที่สุด เราอาจเอารูปรถหรือลวดลายบนรถมาใส่บนเสื้อ แต่ใน Concept Board ของ Nanist สิ่งที่ถูกหยิบออกมากลับเป็น อะคริลิกใส ไฟ LED สีและวัสดุแบบตัวรถ รวมถึงแสงสีของถนนกรุงเทพฯ เพราะพอลองคิดดู สิ่งที่ทำให้เราจำตุ๊กตุ๊กได้อาจไม่ใช่แค่รูปทรงสามล้อ แต่รวมถึง ผิวโลหะ สีจัดๆ และแสงไฟที่โดดเด่นในเวลากลางคืน . ทีมจึงไม่ได้เอา “ตุ๊กตุ๊ก” มาใส่บนเสื้อ แต่เอา สิ่งที่ทำให้เราจำตุ๊กตุ๊กได้ มาสร้างเป็นเสื้อแทน นี่เป็นวิธีคิดที่น่าสนใจ เพราะของใหม่ไม่จำเป็นต้องหน้าตาเหมือนต้นฉบับ แต่ยังทำให้เรานึกถึงต้นฉบับได้ . . 2. ชุดไก่ชน — ไม่ได้เอาแค่หน้าตามา แต่เอา “ท่าทาง” มาด้วย . อีกชุดคือ บอดี้สูทสีดำที่มีขนสีดำขนาดใหญ่แผ่ออกจากช่วงไหล่ เป็นหนึ่งในชุดที่ Silhouette ชัดที่สุดใน MV ต้นทางของชุดนี้คือ ไก่ชน แต่แทนที่จะเอารูปไก่หรือลายขนไก่มาพิมพ์บนเสื้อ Concept กลับหยิบองค์ประกอบอย่าง ขน ปีก และเดือยไก่ มาเปลี่ยนเป็นส่วนต่างๆ ของเครื่องแต่งกาย . โดยเฉพาะขนสีดำจำนวนมากบริเวณหัวไหล่ ตรงนี้น่าสนใจ เพราะตอน LISA ยืนนิ่ง ขนเหล่านี้ช่วยขยายรูปร่างของร่างกายให้ดูใหญ่และดุดันขึ้น แต่พอเริ่มเต้น ขนทั้งหมดก็ขยับตามร่างกายไปด้วย เพราะชุดใน MV ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อให้สวยเฉพาะตอนยืนถ่ายรูป แต่มันต้อง ทำงานไปพร้อมกับร่างกาย การเต้น และกล้อง . ต้นแบบจึงไม่ได้ถูกมองแค่ว่า “ไก่หน้าตาเป็นอย่างไร” แต่หยิบทั้งรูปร่าง การเคลื่อนไหว และบุคลิกของมันมาเปลี่ยนให้กลายเป็นบุคลิกของชุด . . 3. ชุดพระเครื่อง — ไม่ได้หยิบแค่ “ของ” มา แต่หยิบ “วิธีที่คนใช้ของ” มาด้วย . แต่อันที่ผมว่าฉลาดที่สุดคือชุด The Believer — ชุดสีแดงที่มีผ้าคลุมศีรษะ และมีเครื่องประดับสีทองชิ้นใหญ่หลายชิ้นห้อยเรียงลงมาบริเวณหน้าอก ต้นทางของชุดนี้คือ พระเครื่อง . ถ้าคิดแบบตรงไปตรงมา เราอาจเอารูปพระเครื่องไปทำเป็นลายบนเสื้อ หรือเอาพระหนึ่งองค์มาขยายให้ใหญ่ขึ้น แต่ชุดนี้กลับเก็บสิ่งที่ลึกกว่านั้นเอาไว้ นั่นคือ “วิธีที่คนสวมพระเครื่อง” คือการห้อยจากคอ ใช้หลายองค์ และเรียงลงมาตามหน้าอก . พอความสัมพันธ์แบบเดิมถูกย้ายมาอยู่บนเสื้อแฟชั่นสีแดง หน้าตาของสิ่งใหม่แทบไม่เหมือนสร้อยพระแบบเดิมแล้ว แต่เรากลับยังอ่านที่มาของมันออก เพราะสิ่งที่ถูกเก็บไว้ไม่ใช่แค่ รูปร่างของพระเครื่อง แต่คือ ความสัมพันธ์ระหว่างของชิ้นนั้นกับร่างกายของคนที่ใช้มัน และผมว่าตรงนี้น่าสนใจมาก เพราะมันทำให้การหยิบวัฒนธรรมมาออกแบบ ลึกกว่าการเอาสัญลักษณ์มาตกแต่งอีกขั้น . . สิ่งที่คิดมาดี . พอมองทั้งสามชุดพร้อมกัน จะเห็นว่าวิธีคิดจริงๆ คล้ายกันมาก ตุ๊กตุ๊ก — ไม่ได้หยิบรูปรถ แต่หยิบวัสดุ สี และแสงที่ทำให้เราจำมันได้ ไก่ชน — ไม่ได้หยิบรูปไก่ แต่หยิบรูปร่างและการเคลื่อนไหวของมัน พระเครื่อง — ไม่ได้หยิบแค่หน้าตาของพระ แต่หยิบวิธีที่คนสวมใส่มัน . ทั้งหมดจึงเหมือนเริ่มจากคำถามเดียวกันว่า “อะไรคือสิ่งที่ทำให้เราจำสิ่งนี้ได้?” แล้วเก็บสิ่งนั้นเอาไว้ ส่วนที่เหลือสามารถเปลี่ยนใหม่ได้หมด . และนี่คือสิ่งที่ทำให้ชุดทั้งหมดใน MV เพลง SaWaDiKa ของ LISA เค้า “คิดมาดี” จริงๆครับ 🙂 . #LISA #SaWaDiKa #LISASaWaDiKa #FashionDesign #คิดมาดี